Om de week luchtig te beginnen

Op vrijdag ga ik wel eens wat drinken of eten met vrienden en het is niet mijn gewoonte om dan ’s avonds laat die laatste aflevering nog te bekijken. Dat doe ik rustig de volgende dag. Vorige week was een uitzondering. Ik kreeg toen een verontrustend bericht van een andere kijker. Lucas was dood en het ging er vrij hevig aan toe op de facebook-pagina van Thuis. Ik heb meteen de tv aangezet en mijn iPad erbij genomen. En misschien had ik dat laatste beter niet gedaan. Wat vind ik van de aflevering van vrijdag? Niets, helemaal niets. Alleen dat het allemaal wat minder mag. Om andere redenen dan diegene die ik gelezen heb.
Hoe dan ook: het wordt een zware week. Samen komen we erdoor.

Om luchtig te beginnen: deze is voor Bruno die dacht dat ik gewoon een papegaai in Waldeks handen had geplakt.

papegaai2.jpg

Vanavond eten we selder!

Vraag en aanbod

Belangrijk voor elke blogger.
Het aantal bezoekers en goed weten hoe mensen hun weg vinden naar je blog.

De zoekwoorden zie je staan bij je statistiekjes. Meestal zijn dat gewoon kernwoorden maar af en toe zijn het ook echte vragen zoals ‘wie is vermoord soap thuis guy?’ of ‘fien waarom dood winterlicht getuige?’.

Omdat die mensen nooit echt antwoord kregen, heb ik besloten vandaag een paar van de meest recente vragen te beantwoorden.

De eerste vraag werd 2 keer gesteld door mensen die ofwel niet goed opletten ofwel net zijn beginnen kijken.
‘soap thuis hoe is kasper overleden’ – ‘hoe gestorven kasper uit thuis’
Awel, Peggy had pepperspray besteld vanop internet. Waarom? Alex is terug vrijgekomen en Peggy had schrik gekregen en dat dan maar zomaar besteld. Een ander mens is dan op zijn hoede of gaat misschien niet op haar eentje de Noorderzon afsluiten als het al lang donker is buiten. Peggy daarentegen moest de held weer spelen. Dus Peggy is alleen in de Noorderzon en wie komt daar binnen? Kasper. Die brave jongen komt het geld terugbrengen dat hij de vorige nacht had gestolen uit de kluis (dat is nooit echt uitgesproken maar de oplettende kijker wist dat omdat hij een sleutel had met het logo van de noorderzon en een enveloppe met daarop net hetzelfde logo en een dik pak geld). Soit, je hoort me al komen. Peggy denkt dat het Alex is en spuit haar pepperspray leeg in het gezicht van haar broer. Die valt met zijn hoofd op een trapje en raakt zo in coma. Hersendood. Het wordt al snel duidelijk dat hij niet meer te redden is dus besluiten ze zijn organen af te staan om zo andere mensen te redden. Kasper had dat zo gewild. Maar wat zegt Peggy dan op de koffietafel? ‘Ik ga ook orgaandonor worden’. Ha! En dan verschieten dat Waldeck zo reageert. Bruno vond het overdreven maar ik blijf erbij … Peggy had haar mond moeten houden.
IN PLAATS VAN WEER DE HELD TE GAAN SPELEN.

En dan heb je: ‘muziek uit soapserie thuis kasper overlijden’.
Er is inderdaad op een bepaald moment verwezen naar de muziek die tijdens de dienst werd gespeeld. Ik ga ervan uit dat het hierover gaat. Nancy én Jenny hebben allebei gezegd dat de muziek prachtig was. Rosa wist ons te vertellen dat de muziek gekozen is door Waldeck. Dat wekt natuurlijk enige nieuwsgierigheid op. En ook ik vroeg mij even af wat dat dan wel was. Jammer genoeg is dat niet te weten want laat ons niet vergeten, het is niet echt .. en aangezien er geen beelden van de dienst zijn, is er ook niet écht muziek gespeeld. Zie je?
Maar laat ons één ding duidelijk zijn, het was niet ‘Antony en de Johnsons’.

En dan tot slot een vraag die steeds (meerdere keren per week, echt waar) blijft terugkomen en waarschijnlijk te danken is aan een post van twee jaar geleden. *klik hier*
Blijkbaar is er een enorme nood aan afscheidgedichten voor collega’s.

Speciaal voor de mensen die in de toekomst hier terecht zouden komen, heb ik er zélf een paar geschreven.

Afscheidsgedicht collega.

Een fijne collega,
altijd te vinden voor een leuke babbel.
Voor een knipoog of een troostende schouderklop.
We zullen je missen!!
Veel plezier met je volgende job/pensioen/aanslepende ziekte. (wat past)

Hopelijk tot ziens!!

De overzetboot.

Wie na jou komt,
staat vast verstomd.
Want wij zullen hem toebrullen:
Je hebt grote schoenen te vullen!

Zo! Hopelijk hebben jullie er wat aan en wie weet volgen er in de toekomst nog.
En wie toch liever het origineel had, mag gerust deze afprinten.

Didn’t we, my friend?

Lieve mensen, voor mij is het vandaag een droeve dag.
Na Michael en Amy, was het nu de beurt aan Whitney.

Het is toch altijd een beetje vreemd. Je staat op, neemt een koffie en zet je gezellig achter de computer.
Het eerste wat ik dan doe is de site van De Morgen of De Standaard bezoeken. Niet omdat ik per se wil weten wat er gebeurd is, eerder uit gewoonte. Of omdat je toch een beetje bij moet blijven.
En dan zie je dat er iemand dood is. Soms doet het je niet veel, soms voelt het alsof iemand je in je maag trapt. Zoals vandaag.

Nee hoor, ik lach er niet mee, ik ben bloedserieus. Of je nu houdt van haar muziek of niet, je kan niet ontkennen dat ze veel heeft betekend voor de muziek.
Ik heb er een hekel aan als mensen naar haar muziek verwijzen met ‘dat gekweel’. Ik weet wel dat het in bepaalde milieus ‘not done’ luidop te zeggen dat het wel iets heeft, ik zou toch willen vragen haar een kans te geven. Vergeet ‘The Bodyguard’ en haar meest recente werk, ga terug in de tijd. Misschien zit er wel iets bij voor jou.

Yes, ik zou mezelf geen fan noemen, maar ik ken mijn klassiekers. Mijn respect voor Whitney Houston is torenhoog.
Mijn facebook-fans weten dat, of toch degenen die mijn favoriete quote bij info zagen. In ‘Didn’t we almost have it all’ heeft Whitney Houston het over een op de klippen gelopen relatie waarvan ze zich vooral de mooie momenten herinnert.

The ride with you was worth the fall.
 Ze vat het idee achter dit nummer prachtig samen in die ene zin.

’t Is mooi wat Bruno zei daarstraks.
‘We hebben haar muziek nog om van te genieten.’

Dag Whitney! Het ga je goed!